MAGDALENA SIEMIENIAKO

Art Director
Nizio Design International

Współczesna wystawa to nie zbiór obiektów, lecz opowieść rozpisana w przestrzeni. Każdy detal i wybrane medium – od światła po dźwięk – tworzy język narracji, który prowadzi zwiedzającego. projektowanie staje się procesem dialogu między sztuką, nauką i technologią, a jego efektem jest doświadczenie angażujące wszystkie zmysły i wyobraźnię.

Absolwentka Wydziału Grafiki Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Dyplom z wyróżnieniem dziekańskim obroniła w Pracowni Projektowania Książki i Publikacji Cyfrowych oraz w Pracowni Grafiki Artystycznej. Od początku swojej drogi twórczej koncentruje się na relacjach między obrazem, tekstem a odbiorcą, poszukując sposobów budowania wizualnych narracji. Projektowanie traktuje jako formę opowieści.

W pierwszych latach kariery zawodowej zajmowała się projektowaniem graficznym – tworzyła identyfikacje wizualne, systemy komunikacji dla marek, instytucji kultury oraz wydarzeń artystycznych. Z czasem zaczęła przenosić doświadczenia z grafiki dwuwymiarowej w przestrzeń trójwymiarową, odkrywając, że zasady narracji wizualnej mogą stanowić fundament projektowania ekspozycji.

Naturalną konsekwencją tych poszukiwań stało się związanie z Pracownią Nizio Design International – miejscem, w którym sztuka, architektura i narracja tworzą wspólny proces twórczy. Jako Art Director współtworzy koncepcje wystaw, współpracując z kuratorami, historykami i architektami nad formą opowieści zakorzenionych w pamięci i doświadczeniu. Kieruje zespołem grafików i projektantów, realizując projekty pracowni oraz wspierając artystyczną wizję Mirosława Nizio.

Prowadziła projekty wystaw m.in. dla: Narodowego Muzeum Hołodomoru-Ludobójstwa w Kijowie, Radiostacji Gliwice, Muzeum Błogosławionego Księdza Jerzego Popiełuszki w Okopach, Centrum „Ogrody Animacji” w Bronowie, Centrum Folkloru Województwa Łódzkiego w Sieradzu, Laboratorium Światła w Gorlicach, Muzeum Bursztynu w Jarosławcu, ekspozycję mykwy w Oświęcimiu, Muzeum Wojska w Białymstoku. W wielu z tych projektów koncepcja architektoniczna powstawała równolegle z koncepcją wystawy, co pozwalało tworzyć spójne, emocjonalne i narracyjne przestrzenie, w których forma budynku i treść ekspozycji wzajemnie się dopełniają.