Cegła w roli głównej
Stowarzyszenie Architektów Polskich ogłosiło wyniki IX edycji Konkursu Architektury Ceglanej 2026, wyróżniając najlepsze studenckie projekty koncepcyjne wykorzystujące ceramikę budowlaną. Jury doceniło zarówno walory estetyczne i funkcjonalne prac, jak i ich świadome odniesienie do idei zrównoważonego projektowania oraz współczesnych możliwości technologii ceglanej.
CEGLANA WIEŻA
Nagrodę przyznano za niezwykłe poszukiwania formalne, które na nowo definiują tradycyjny materiał, jakim jest cegła ceramiczna, podnosząc go do rangi autonomicznego, współczesnego języka architektonicznego. Autorka pracy operuje tektoniką i plastyką materiału, odchodząc od traktowania murowanej ściany jedynie jako płaskiej osłony, a czyniąc z niej trójwymiarową, rzeźbiarską formę, która płynnie reaguje na wymagania funkcjonalne i kontekst otoczenia.
Sąd Konkursowy zwrócił szczególną uwagę na logiczne i konsekwentne rozwijanie geometrii budynku – od nowego zdefiniowania trójkątnego rzutu opartego na centralnym rdzeniu, po miękkie, zaoblone narożniki fasady. Taki zabieg nadaje wieży unikatową, organiczną sylwetkę, jednocześnie subtelnie otwierając osie widokowe i integrując obiekt z krajobrazem. Projekt doskonale godzi monumentalną masę ceramicznego muru z lekkością i transparentnością uzyskaną dzięki zastosowaniu zróżnicowanych wątków oraz głębokich, tektonicznych glifów okiennych. Praca reprezentuje wysoką kulturę projektową, udowadniając, że rzemiosło budowlane i współczesna, awangardowa myśl architektoniczna mogą współistnieć w pełnej harmonii, tworząc architekturę o silnej tożsamości i doskonałych właściwościach ekologiczno-termicznych.
BIBLIOTEKA MICKIEWICZA
Nagrodzona praca ujmuje poprzez prostotę idei, w której przyszłość może być już dziś. Połączenie cyfrowej precyzji i tradycyjnego materiału pozwoliło stworzyć interesujący element helioplastyki projektowanej fasady. Zastosowanie mechanizmu kinetycznego ceglanych elementów poprzez algorytmicznie sterowaną podkonstrukcję pozwala uzyskać dowolny obraz czy wizualny komunikat. Precyzyjne programowanie cienia ruchomych elementów pozwala przetworzyć płaski obraz na przestrzenną kompozycję elewacji. Proponowane rozwiązanie to nie tylko pomysł na sztukę w przestrzeni publicznej, ale możliwa alternatywa dla krzykliwej reklamy zewnętrznej. W efekcie powstaje napięcie między trwałością cegły a zmiennością przekazu – materiał kojarzony z ciężarem, pamięcią i rzemiosłem zostaje użyty jak dynamiczne medium informacji. To projekt, który nie epatuje pozornym wizjonerstwem, ale przekonuje, że przyszłość oparta na tradycji, a wzbogacona o współczesną wiedzę i technologię mogłaby wydarzyć się już dziś. Z zyskiem dla otaczającej nas przestrzeni.
