Wstać wcześnie rano, założyć wygodne adidasy i strój sportowy – to mój niemal codzienny rytuał. Ruszam w pogoń za inspiracją, oddechem i chwilą, w której mogę poukładać plan na nadchodzący dzień.

Muzyka ponownie zabrzmiała w murach
dawnego składu mebli A. Wróblewski i spółka na warszawskiej Pradze-Północ. Tym razem towarzyszyła plakatom wybitnego polsko-francuskiego artysty Michała Batorego.

Podróż do Nałęczowa po wielu latach ożywia na nowo szkolne wspomnienia. Liceum plastyczne było moją pierwszą przestrzenią odkrywania świata sztuki. W drewnie, wiklinie, glinie i farbach to próbowałem uchwycić rzeczywistość, to znaleźć ujście dla wyobraźni. Te działania przypominały rzeźbienie w kamieniu. Tak samo wymagały wyczucia, odpowiednich narzędzi i niemało cierpliwości.

Mała wieś Okopy – zanurzona w ciszy, zwrócona ku własnej tożsamości – niesie i odsłania niezwykłe wspomnienia oraz historie, które poruszyły i zmieniły bieg wydarzeń. Wiejskie domy, przydrożne kapliczki i pejzaż wsi ujmują swoją prostotą oraz szczerością życia, prawdziwego i ulotnego. Przemijanie odczuwa się tutaj wszystkimi zmysłami.

Potęga słowa, moc gestu i wyrazistość formy – wszystkie te elementy mają niezwykłą zdolność oddziaływania na nasze emocje. Wydobywają z nas ukryte pragnienia oraz głęboko zakorzenione traumy. Przekaz nieoczywisty, oparty na symbolice, niesie w sobie często więcej niż najbardziej precyzyjna definicja. Joseph Conrad pisał: „Świat znaczeń rodzi się z półcieni”. To właśnie w tych półcieniach sztuka odnajduje swoją prawdę.